امروز خیلی دلم گرفته.. تو این کوچه ها که قدم میزدم  همه چیش غریب بود واسم... آدمهاش.... حتی پرنده هاشم غریب میخوندن..... چقدر سخته یه حرفهایی تو دل آدم باسه ولی نتونه بگه............... خیلی سخته

امروز تو کوچه تنهایی به اون چیزهایی که تو دلم بود فکر میکردم.... اوهههههههههههههههه چقدر حرف نگفته پیدا کردم... چرا پس وقتیکه باید گفته بشه هیچ کدومشون پیداشون نمیشه؟؟؟؟؟ 

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم....همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

........................................................................................................................................

   می خوام ۱ سوال ازت بپرسم؟  چرا؟ چرا؟

چرا امروز اون حرفها زده شد؟     چرا بعد از اون همه صحبت آخرش خداحافظیمون با  جمله فرامش کردن تموم شد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

وقت گفتن این موضوع امروز نبود     به قول خودت سورپرایزم کردی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

  یا شایدم تلافی کردی....   ولی نه میدونم اهل تلافی کردن نیستی....

کاشکی کاشکی میدونستم  که تو دلت چی میگذره..... فقط ۱ کوچولو

کاشکی کاشکی میدونستی تو دلم من چی میگذره...... فقط ۱ قطره

میدونی چیه راستشو بگم  دوست ندارم تو تنهام بذاری یا االان اینطوری ولم کنی تو این کوچه های غریب................

یادته همه چیز با ۱ سوال شروع شد....................

                            ..  ..........۱ سوال ساده...........  ..